Thursday the 20th of September

At 6h40 the alarm clock was painful. Me and my co-driver get breakfast and coffee to get awake, while the others were getting up. We were ready for a new day! The traffic did us a favor and we arrived on time in Merelbeke, at the KTA-Gito. We started the talking: 3 workshops of 50 minutes, 3 different groups. During lunch we could discuss the morning. Most of us had a really good feeling about it. We felt like we had at least challenged some students their ideas and opinions; we might even have helped some of them.
After those delicious sandwiches it was time for another drive, to Deinze, where we were expected in the St. Hendriks en Zusters Maricolen. Also here we had good workshops with lots of interactivity of the students and many intelligent questions, even questions where I had no answer on. Having given as much information as humanly possible, we went back to our lodging house. In the evening we were planning to visit the Mixed-café in Aarschot, but as we were all deadly tired and because the alarm clock of the next day was already put at 6h30, we took a smart decision and went to bed early.

So what am i doing here?

So today was my first day in the project! And I would want to share that experience with whoever is reading this… Hm where should I start? Telling about the schools we have visited today? About how the students reacted? How did I feel about this experience?

I guess what I feel the most right now is the feeling of being different. I mean, what is this Lebanese girl doing in the heart of Belgium (Western Europe) talking about her experience, her country and what she faces in terms of homophobia and discrimination? I was listening to Bogdan explaining about what he faces and what he dreams to have in Romania, and about what the LGBT movement has already achieved in both Romania and Belgium and I feel a bit saddened. You see, in my country I don’t even dream of what Belgium has, or what Bogdan hopes to have in the near future in Romania: gay marriage, social respect, social recognition of gay relationships. For me, I dream of the day when I will be able to be to exist, legally, in my country, when I am neither illegal, sick nor possessed by devils.

When I think of it, my experience is very different from others’… But then again, this is what the project is all about, it’s about being different, different in a different world J, no?

INFO

Wel Jong Niet Hetero is ongeveer twee jaar werkzaam op internationaal vlak en komt daarbij in contact met zeer verschillende culturen en samenlevingen. Onze samenleving staat veelal erg tolerant ten aanzien van Holebi’s. Dit is echter nog niet zo in sommige andere delen van Europa en een groot deel van de rest van de wereld. We willen graag Vlaamse jongeren van vandaag laten zien dat er nood is aan solidariteit met jongeren uit landen waar de tolerantie ten aanzien van anders zijn niet zo groot is. Het project is gestoeld op de pijlers ‘diversiteit’ en ‘internationaal’. Het wordt gefinancierd door de Vlaamse Overheid via de projectsubsidie voor landelijk georganiseerde jeugdverenigingen. Het initiatief speelt zich af in jeugdbeweginglokalen, scholen en studentensteden. Deze locaties worden niet alleen het toneel van pakkende getuigenissen, maar ook van diepgaande debatten, ontmoetingen tussen culturen, ontmoetingen tussen verschillen. Om dit te realiseren wil Wel Jong Niet Hetero een camionette ombouwen tot een rijdende en levende ruimte vol getuigenissen van een andere wereld in een andere wereld. Deze getuigenissen worden gebracht door holebi-jongeren die in hun land van afkomst bezig zijn met de eigen holebi-problematiek. Andere landen, andere godsdiensten, andere culturen, andere geaardheid. Dit alles leidt tot andere en boeiende verhalen. Verhalen die vragen doen rijzen. Deze vragen kunnen jongeren aan onze bus komen stellen. Deze camionette wordt gezellig en informatief ingericht. Ze trekt rond naar plaatsen waar de caravan maar mag staan. De getuigen illustreren hun verhaal met video en foto-materiaal. Of we nu geparkeerd staan op de parking van een jeugdhuis of op een plein in een studentenstad, iedereen is welkom met persoonlijke vragen, maar ook samenwerkingsideeën zijn er welkom. Onze buitenlandse deelnemers worden dan ook geselecteerd op basis van hun kennis van de holebi-problematiek in hun land. Zij zullen ook actief zijn in de daar gevestigde holebi-bewegingen. Daarbij schuwen we geen enkel stukje van de wereld (Libanon, Estland, Roemenië, Slovenië). Naast deze rijdende caravan worden er ook debatten georganiseerd waarop zowel de media, de politiek als de jongeren worden uitgenodigd. Deze debatten kaarten de holebi-problematiek op wereldschaal aan. Zij zullen plaatsvinden in één van de studentensteden van Vlaanderen. Deze roadtrip met telkens nieuwe vragen en getuigenissen, zullen vastgelegd worden op video. Dit beeldmateriaal kan nadien gebruikt worden door de jongerenorganisaties en scholen om leerlingen te sensibiliseren over de toestand van holebi’s in de wereld. Bij dit beeldmateriaal zal een edu-pakket ontwikkeld worden, waarmee er met jongeren gewerkt kan worden rond het thema “anders zijn in een andere wereld”. Meer info kan je vinden op http://www.differentworld.be